Monday, May 31, 2010

പൊള്ളുന്ന ഭൂമി

മണ്ണിനോടുള്ള മനുഷ്യന്‍റെ ആര്‍ത്തിക്കു അനാദികാലം തൊട്ടുള്ള പഴക്കമുണ്ട്.മനുഷ്യ വംശത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പിനും അതിജീവനത്തിനും മണ്ണിന്റെ പിന്‍ബലം അനിവാര്യമായിരുന്നു, ഏതു കാലഘട്ടത്തിലും. മഹാസംസ്കാരങ്ങള്‍ പിറവിയെടുത്തു വിരാജിച്ചതും ,അസ്തമിച്ചു ഒടുങ്ങിയതും മണ്ണിന്റെ നിറവിലേക്ക് ആയിരുന്നു. മനുഷ്യന്‍റെ മോഹങ്ങളെയും, ഇഷ്ടങ്ങളെയും, വാസനകളെയും കോപ താപങ്ങളെയും കണ്ണീരിനെയും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് മണ്ണില്‍ ആണ്. മണ്ണിന്റെ ആന്തര സത്യമായ ഭൂമിയിലാണ്. ഭൂമിക്കു വേണ്ടിയുള്ള കലാപങ്ങള്‍ മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിന്റെ മഹാകാലങ്ങളില്‍ എന്നും രക്ത ചൊരിച്ചലുകള്‍ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചക്രവര്‍ത്തിമാരും രാജാക്കന്മാരും പടയോട്ടം നടത്തിയതും തളര്‍ന്നു വീണതും അധികാരത്തിന്റെ ചെങ്കോല്‍ വീശിയതും മണ്ണിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു. അതിന്റെ നിതാന്തമായ അവകാശങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു. അത്തരം പടയോട്ടങ്ങളെ ജീവന്‍ കൊടുത്തും , ശത്രു രാജ്യത്തിന്റെ സാധാരണക്കാരായ പൌരന്മാര്‍ തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതും തങ്ങളുടെ നിലനില്‍പ്പിനു ആധാരമായ മണ്ണിന്റെ സംരക്ഷണത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു. മണ്ണിനായുള്ള ആ പോരാട്ടത്തിന്റെ കഥ ഇന്നും തുടരുകയാണ്. സാഹചര്യങ്ങളും വികാര വിചാരങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളും മാറിയെങ്കിലും കഥയുടെ ആശയ ഗതിക്കു യാതൊരു വ്യതിയാനവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് മാത്രം. അനുദിനം വികസിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖം ഭൂമിയാണ്‌. ഭൂമിക്കു വേണ്ടിയുള്ള സംഘര്‍ഷങ്ങളാല്‍ കേരളീയ സാമൂഹ്യ ജീവിതം കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ചെങ്ങറയിലും മൂലംപള്ളിയിലും വയനാട്ടിലും മൂന്നാറിലും കിനാലൂരിലും എല്ലാം കൊടുമ്പിരി കൊള്ളുന്നത്‌ ഭൂമിയുടെ അവകാശങ്ങളെ ചൊല്ലിയുള്ള ആക്രോശങ്ങള്‍ മാത്രം. ഒരു വശത്ത് സര്‍ക്കാരും , സര്‍കാരിന്റെ പിന്തുണയുള്ള ഭൂമാഫിയകളും ,മറുവശത്ത് ഏതൊരു വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെയും ഇരകളാക്കപ്പെടുന്ന പ്രദേശവാസികളും. കിനാലൂരിന്റെ കണ്ണീരാണ് ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ ഒഴുകുന്നത്‌. പ്രദേശത്ത് തുടങ്ങാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന വ്യവസായ പദ്ധതികളുടെ ഭാഗമായി റോഡ്‌ വികസനം സാധ്യമാക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഏക്കര് കണക്കിന് ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് വിവാദങ്ങള്‍ ഉയരുന്നത്. റോഡിനു വേണ്ടി ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനു എതിരെ തദ്ദേശ വാസികള്‍ ചെറുത്തു നില്‍പ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട് കാലമേറെ ആയി. ആ ചെറുത്തു നില്‍പ്പ് ഒടുക്കം പോലീസുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ കലാശിച്ചു. നിരവധി പേര്‍ക്ക് പരിക്ക് പറ്റി. അതോടെ കിനാലൂരിലെ ഭൂസമരം കേരളം മുഴുവന്‍ ശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.കോണ്ഗ്രസ്സും ലീഗും ബി.ജെ.പി.യും പോലുള്ള രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ മാത്രമല്ല, ജമാത്തെ ഇസ്ലാമിയെ പോലുള്ള സാമുദായിക സംഘടനകളും ഭൂസമരത്തില്‍ നാട്ടുകാരോടൊപ്പം ഉണ്ട്. ഏതെങ്കിലും ഒരു കാലത്ത് നടപ്പിലാകും എന്നാ പ്രതീക്ഷ മാത്രമുള്ള ഒരു വ്യവസായ സംരഭത്തിനു വേണ്ടി അനേകായിരം കുടുംബങ്ങളെ കുടിയൊഴിപ്പിച്ചു റോഡ്‌ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിന്‌ എതിരെ ഉയര്‍ന്നു വന്ന പ്രതിഷേധ കൊടുംകാറ്റ് വികസന പ്രണയേതാക്കളും വികസന വിരുദ്ധരും തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുകയാണ്. കിനാലൂരില്‍ എന്ത് വ്യവസായമാണ്‌ സര്‍ക്കാര്‍ തുടങ്ങാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?പലതിനെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞു കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവിടെ എന്താണ് സ്ഥാപിക്കാന്‍ പോകുന്നത്?കിനാലൂരിലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലും ഉള്ള ഭൂമി വന്‍തുക മുടക്കി വാങ്ങിക്കൂട്ടിയ വ്യക്തികളുടെ ലക്‌ഷ്യം എന്താണ്? അവര്‍ക്ക് സര്‍ക്കാരിന്റെയും സര്‍ക്കാരിനെ നയിക്കുന്ന മന്ത്രിസഭയിലെ ചില അംഗങ്ങളുടെയും , മന്ത്രിസഭയ്ക്ക് നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്ന സി.പി.എം എന്ന പാര്‍ട്ടിയുടെ ഉന്നതരായ ചില നേതാക്കളുടെയും സഹകരണവും ഒത്താശയും ലഭ്യമാകുന്നുണ്ടെന്ന ഊഹാപോഹങ്ങളും കിനാലൂരില്‍ മാത്രമല്ല കേരളം മുഴുവന്‍ പ്രചരിക്കുന്നതിന്റെ വാസ്തവം എന്താണ്? ഈ ആരോപണം വസ്തുതകള്‍ക്ക് നിറക്കുന്നതാണ് എങ്കില്‍ സി.പി.എമ്മും ഭൂ മാഫിയയും തമ്മിലുള്ള അകമഴിഞ്ഞ രഹസ്യ സഹകരണത്തിന്റെ പിന്നിലുള്ള ചേതോവികാരം എന്താണ്? ഒന്നുറപ്പ്. ആ ബന്ധം ഒരു കാരണവശാലും രാഷ്ട്രീയ പരമായിരിക്കില്ല. കിനാലൂര്‍ ഉയര്‍ത്തി വിടുന്ന സംശയങ്ങള്‍ക്ക് കയ്യും കണക്കുമില്ല. ഈ വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദങ്ങളില്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയും പാര്‍ട്ടിയും വിരുദ്ധ ദിശകളില്‍ ആണ് നിലയുറപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് അവരുടെ പ്രസ്താവനകള്‍ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വൈരുധ്യവും ജനങ്ങളില്‍ അത്ര നല്ലതല്ലാത്ത ഒരു പ്രതിച്ചായ സര്‍ക്കാരിനെതിരായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. നാടിന്റെ വികസനത്തിന്‌ ഇടുങ്ങിയ നമ്മുടെ പാതകള്‍ വന്‍ തടസ്സമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ദേശീയപാതകള്‍ പോലും വികസനത്തിന്റെ കാലൊച്ച കാതോര്‍ത്തു കിടക്കുകയാണ്. ഇടുങ്ങിയ റോഡുകളിലൂടെ എന്തായാലും പുരോഗതിയുടെ ഭാരവണ്ടി കടന്നു പോവുകയില്ല. അത് വാസ്തവം. പക്ഷെ വികസനം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി , ഒരു പറ്റം ജനങ്ങളുടെ ആവാസ വ്യവസ്ഥയിലേക്കു പെട്ടെന്നൊരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ ആക്രമിച്ചു കയറുന്നത് നീതീകരിക്കാവുന്നതാണോ? ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന മണ്ണില്‍ നിന്നും നിനച്ചിരിക്കാതെ ഒരു ദിനം ആട്ടിയിറക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അത് പകരുന്ന വേദന എത്രമാത്രം തീവ്രമായിരിക്കും? സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ സ്വരുക്കൂട്ടി വെച്ച, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വിത്ത് പാകി മുളപ്പിച്ച , സുരക്ഷിതത്വ ബോധത്തിന്റെ ആത്മഹര്‍ഷം കിളച്ച്‌ എടുത്ത ആ ഒരു പിടി മണ്ണില്‍ നിന്നും പറിച്ചു നടപ്പെടെണ്ടിവരുന്ന അവസ്ഥ ഭീകരമാണ്. മനുഷ്യത്വം മരവിച്ചു പോകതവര്‍ക്ക് മാത്രമേ ആ വേദനയും ദൈന്യതയും ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ ആവൂ. മരവിപ്പ് ബാധിക്കാത്ത കുറച്ചെങ്കിലും പേര്‍ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തില്‍ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ദേശീയപാതാ വികസനത്തിന്റെ ഭാഗമായി സംസ്ഥാനമാകെ നാല്പത്തിയഞ്ച് മീറ്റര്‍ വീഥിയില്‍ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ച നാലുവരിപ്പാത , മുപ്പതു മീറ്റര്‍ ആക്കി ചുരുക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ കക്ഷി രാഷ്ട്രീയ ഭേദമെന്യേ ആ തീരുമാനത്തിന് വമ്പിച്ച ജന പിന്തുണ ആര്‍ജ്ജിക്കാന്‍ സാധിച്ചത്. [എന്നാല്‍ എന്റെ ഈ നിഗമനം തിരുത്താന്‍ കാലമായോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നാലുവരിപ്പാതയുടെ കാര്യത്തില്‍ കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളില്‍ ഒരു വീണ്ടു വിചാരം നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പേടി തോന്നുന്നു, ശരിക്കും. ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി വാദിക്കാന്‍ ആരും ഇല്ലാതാവുകയാണോ? ഭരണപക്ഷ പ്രതിപക്ഷ ഭേദമെന്യേ റോഡ്‌ വികസനത്തില്‍ ഏവരും ഒറ്റക്കെട്ടാണ്. പണക്കാരന്‍ മാത്രം അസ്ത്ര വേഗത്തില്‍ സഞ്ചരിച്ചാല്‍ മതിയെന്നാണോ? വീടും കുടിയും നഷ്ടപ്പെട്ട്പാവപ്പെട്ടവന്‍ എവിടെയെങ്കിലും കിടന്നു അഴുകി ത്തീരുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നിര്‍വ്വഹണത്തില്‍ ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ പറയട്ടെ.]ഇവിടെയാണ്‌ കിനാലൂരിന്റെ വേദന പങ്കിട്ടെടുക്കാന്‍ നാം നിര്‍ബന്ധിതരാകുന്നത്.

കിനാലൂരില്‍ മത വര്‍ഗീയ ശക്തികളും ഇടതുപക്ഷ തീവ്രവാദത്തിന്റെ വക്താക്കളും മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളുമായി കൈകോര്‍ത്തു എന്നുള്ളത് വാസ്തവമാണ്. അതൊരിക്കലും വളര്‍ന്നു വരാന്‍ പാടില്ലാത്ത ബന്ധവുമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പുതിയൊരു നന്ദിഗ്രാമിന്റെ സാധ്യത സി.പി.എം. ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് നമുക്ക് തള്ളിക്കളയാന്‍ ആവില്ല. ഇവിടെ നാം ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം. അസഹ്യമായ അവഗണന അനുഭവിക്കുന്നവര്‍ , തങ്ങളെ സഹായിക്കാന്‍ സമീപിക്കുന്നവരുടെ ജാതിയോ മതമോ രാഷ്ട്രീയം ഒട്ടും പരിഗണിക്കില്ല. ആ കൈകളിലേക്ക് വീണ് ആശ്വാസം അനുഭവിക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ പൂണ്ടിരിക്കുകയെ ഉള്ളു. സി.പി.എമ്മിനെപ്പോലെ അടിസ്ഥാന വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ചുടു നിശ്വാസത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണത തൊട്ടറിഞ്ഞ ഒരു പ്രസ്ഥാനം തങ്ങളുടെ ദൌത്യ നിര്‍വ്വഹണത്തില്‍ നിന്നും വഴിമാറി സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്‍ സാധാരണക്കാര്‍ പിന്നെ ആരെ ആശ്രയിക്കും? അവന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ അഗാധത അനുഭവിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം സി.പി.എമ്മിനെ കൈവിടുമ്പോള്‍ , അതിന്റെ പങ്കുപറ്റാന്‍ മത വര്‍ഗ്ഗീയ തീവ്രവാദ ശക്തികള്‍ നുഴഞ്ഞു കയറും. ഈ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അവരെ പ്രതിരോധിക്കേണ്ടത് സി.പി.എമ്മിനെ പോലുള്ള കക്ഷികളുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ആ വാക്കുകള്‍ വെറും വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടാവരുത്. നിസ്വപക്ഷത്തോട് ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് അവന്റെ ഭീതിയകറ്റി, ആശ്വാസത്തിന്റെ തണല്‍ മരമായിക്കൊണ്ടാവണം. അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ ചവിട്ടിക്കുഴയ്ക്കുന്ന വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടാവണം. മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള്‍ പരാജയപ്പെട്ടിടത്താണ് ചിദ്രശക്തികള്‍ ഇടം കണ്ടെത്തി ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നത്. ബംഗാളിലെ സി.പി.എം വൈകിയാണെങ്കിലും ഈ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

കിനാലൂരില്‍ ഇടപെട്ട ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഓരോ അജണ്ടയുണ്ട്. ഭരണപക്ഷത്തിനായാലും പ്രതിപക്ഷത്തിനായാലും വര്‍ഗീയശക്തികള്‍ക്കായാലും അവര്‍ നടപ്പിലാക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന അജണ്ട ഒരു സാമൂഹ്യ നിരീക്ഷകനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. അതിനാല്‍ ഇവിടെ ഒരു സമവായമാണ് ആവശ്യം. രക്തമൊഴുക്കാത്ത ഒരു ഗാന്ധിയന്‍ രീതി. അതിനു മാത്രമേ ഏതൊരു നാട്ടിലെയും ഭൂപ്രശ്നങ്ങളെ പരിഹരിക്കുവാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ. സര്‍ക്കാര്‍ വിളിച്ചു ചേര്‍ക്കാന്‍ പോകുന്ന സര്‍വ്വകക്ഷി യോഗത്തില്‍ അഭിപ്രായ സമന്വയത്തിന്റെ പുതിയ ഒരു പാഠം നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ കഴിയണം. ഇവിടെ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ശൈലിയാണ് ശ്രദ്ധേയം. സമന്വയത്തിന്റെ ഭാഷ ആ അനുഭവ സമ്പന്നനായ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന് വശമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വി.എസ്സില്‍ നമുക്ക് ഇനിയും പ്രതീക്ഷകള്‍ അര്‍പ്പിക്കാം.

Wednesday, May 5, 2010

മുട്ടുവിന്‍ തുറക്കപ്പെടും അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ പിഴ എന്റെ പിഴ എന്റെ വലിയ പിഴ


അച്ചായന് ഒരു വീര്‍പ്പുമുട്ടല്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറച്ചായി. പുറപ്പെട്ടിടത്തെക്ക് തിരിച്ചു ചെല്ലാനുള്ള തീവ്രമായ മോഹം. തറവാട്ടിലേക്കുള്ള മടക്കം ഭാരതത്തിന്‍റെ പൗരാണികമായ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍ ഏറെ ശക്തമായ ഒന്നാണല്ലോ. അതുവരെ അനുഭവിച്ച അധികാരത്തിന്റെ കിരീടവും ചെങ്കോലും അഴിച്ചുവെച്ചു , പദവികളില്‍ നിന്നൊക്കെ മുക്തനായി തികച്ചു നിസ്വ ശരീരനായി ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക്. പി. ജെ. ജൊസഫ് കൊതിക്കുകയാണ്.... പോരാത്തതിന് ഇപ്പോഴത്തെ തറവാട്ടു കാരണവരുടെ സ്നേഹ മസൃണമായ ക്ഷണവും കൂടിയാകുമ്പോള്‍ ഈ യാത്ര ഇനി പുറപ്പെടാതിരിക്കുന്നത് വലിയ ചതിയാകും. വാര്‍ധക്യത്തിലും യൌവ്വനം നശിക്കാത്ത മാണിച്ചായന്റെ ആ വിശുദ്ധ മനസ്സിനെ ഇനിയും വേദനിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. കാരുണ്യക്കടലാണ് അത്. മറക്കാനും പൊറുക്കാനും ശീലിച്ച ഒരു വലിയ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ , ആര്‍ജിത സംസ്കാരത്തിന്റെ വിശാല ഭൂമികയാണ് അത്. അതിനെ നാം നമിച്ചേ തീരു. മധ്യതിരുവിതാംകൂറിന്റെ കര്‍ഷക മനസ്സ് ജോസഫിന്റെ ആഗ്രഹത്തെ വരവേറ്റത് , നിനച്ചിരിക്കാതെ ഒരു തിരുപ്പിറവി ദിനം സമാഗതമായതിന്റെ ആഹ്ലാദ ആരവങ്ങളോടെ ആണ്. കൂട്ടം തെറ്റിപ്പോയ ഒരു കുഞ്ഞാട് അതിന്റെ മാതൃ സ്ഥാനത്തേക്ക് തിരിച്ചു വരുന്നതിനെ എങ്ങനെ അവഗണിക്കാനാവും ? പള്ളിയും പട്ടക്കാരനും മതവും ദൈവങ്ങളും ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു പറ്റം ചെകുത്താന്മാരുടെ ഇടയില്‍ , അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ട ആര്‍ത്തനാദവുമായി വേഴ്ച തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം രണ്ടു ദശകം പിന്നിട്ടുവല്ലോ. വിങ്ങുന്ന ആ ഹൃദയം മാണി സാര്‍ കാണാതിരുന്നിട്ടല്ല. അവസരം കിട്ടിയില്ല, ചെന്നൊന്നു വിളിക്കാന്‍. പലതവണ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അപ്പോഴൊക്കെയും മറുവശത്ത് അധികാരത്തിന്റെ ആഘോഷം ആയിരുന്നു. ആഘോഷത്തിന്റെ ബഹളങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ മാണി സാറിന്റെ വിളി ജൊസഫ് കേട്ടില്ല. കേട്ടെങ്കില്‍ തന്നെ ആ ഭാവം നടിച്ചില്ല. അതിന്റെ ആവശ്യം അങ്ങേര്ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നെ മാണി സാറിന്റെ ഒരു കൊടും ശത്രുവിനെ ജൊസഫ് തന്റെ പാര്‍ട്ടിപ്പുരയില്‍ കയറ്റി പാര്‍പ്പിച്ചതിന്റെ കെറുവ് വേറെയും. മാണിച്ചായന്റെ മനസ്സിടിഞ്ഞു വീഴാന്‍ കാരണം വേറെ വല്ലതും വേണോ?
അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരം കൊടുമ്പിരി കൊള്ളുന്നതിനിടയിലാണ് ജോസഫിന് ഒരു പറ്റു പറ്റിയത്. ആകാശച്ചുഴി ജോസഫിന്റെ സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ക്ക്‌ സൃഷ്ടിച്ച ഭ്രംശം ചില്ലറയൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. ആ കലാകാരനായ രാഷ്ട്രീയക്കാരന്‍ പൊട്ടിത്തകര്‍ന്നു. പോലീസ്, കേസ്, കോടതി ഒരായുസ്സ് തന്നെ മാറ്റി വെക്കേണ്ടി വന്നു ആ നൂലാമാലകളില്‍ നിന്നുമൂരി പുറത്തേക്ക് ഒന്നെത്തിപ്പെട്ടു ശുദ്ധവായു ശ്വസിക്കാന്‍. അധികാരമൊക്കെ തിരിച്ചു കിട്ടിയെങ്കിലും പഴയ ശോഭ ഒട്ടുമുണ്ടായിരുന്നില്ല അതിന്. ഒരു മടുപ്പ്... ഒരു അലസത... ഒക്കെ മിഥ്യ ആണെന്ന ഒരു ചിന്ത... വിട്ടുപോയ തറവാടെ ശരണം എന്ന ഒരു നിലപാടിലേക്ക് എത്തിപ്പെടാന്‍ പിന്നെ ഏറെ സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. ജോസഫിന്റെ ഈ വീഴ്ച മാണിസാറിനു പെട്ടെന്ന് തന്നെ പിടികിട്ടി. ഇതാണ് സമയം. കൂട്ടം തെറ്റിപ്പോയവനെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു നേരിന്റെ വഴി കാട്ടി ആനയിച്ച്‌ ഇരുത്താന്‍ ഉചിതമായ സന്ദര്‍ഭം ഇതാണ്. ജൊസഫ് അസ്വസ്ഥനാണ്. ഇടതു മുന്നണിയില്‍ പുകഞ്ഞു വ്യാപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതൃപ്തിയുടെ അഗ്നികുണ്ടത്തില്‍ നിന്നും പോറല്‍ ഒന്നും പറ്റാതെ ജോസഫിനെ ചാടിച്ചു എടുക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. മൂപ്പരെ കൂടെ കൂട്ടിയാല്‍ കോട്ടയം മാത്രമല്ല ഇടുക്കിയും തന്റെ കൂടെപ്പോരും എന്ന് മാണി സാറിന്റെ കുശാഗ്ര ബുദ്ധിയില്‍ തെളിഞ്ഞു കത്തി. യു. ഡി. എഫിലേക്ക് വിളിച്ചു കയറ്റാന്‍ വിചാരിച്ചാല്‍ നടക്കില്ല. അപ്പോള്‍ ലയിക്കണം. ഒരു തരി പോലും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ ലയിപ്പിക്കണം. ഇതാഗ്രഹിക്കുന്നത് മാണിസാര്‍ മാത്രമല്ല. മധ്യ തിരുവിതാംകൂറിലെ മഹാ ഇടവകകളിലെ നല്ലിടയന്മാരും ഇതേ മോഹവും പേറി കാത്തിരിപ്പ്‌ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം എത്രയായെന്നോ. ഭിന്നിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കുഞ്ഞാടുകളെല്ലാം ഒന്നാവണം. അവര്‍ക്കൊക്കെ ഒരേ ലക്ഷ്യമാണ്‌ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഉള്ളത്. ആ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മാര്‍ഗവും ഒന്ന് മാത്രമായിരിക്കണം. പരസഹസ്രം വരുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ആത്മീയവും ഭൗതീകവുമായ ഉന്നമനം ലക്ഷ്യമിട്ട് അശ്രാന്ത പരിശ്രമത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പുരോഹിതന്മാര്‍ക്കും രാഷ്ട്രീയോപജീവികള്‍ക്കും മാണി സാറും ജോസഫും കൂടി വിമോചനത്തിന്റെ പുതിയൊരു യുഗം കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയാണ്.

അല്ലെങ്കിലും ഇടതു മുന്നണിയില്‍ ജൊസഫ് ഗ്രൂപ്പ്‌ ഒരധിക പറ്റായിരുന്നു. മതേതരത്വത്തിന്റെ പതാക വാഹകര്‍ക്ക് , സാമുദായിക ശക്തികളുടെ പിന്‍ബലത്തോടെ രാഷ്ട്രീയം കളിക്കുന്ന കേരള കൊണ്ഗ്രസ്സുകാര്‍ ഇത്രയും കാലം എങ്ങനെ സ്വീകാര്യര്‍ ആയി എന്നതാണ് അത്ഭുതം. വോട്ടിന്റെ ബലത്തില്‍ അല്ലെ? അതുപക്ഷേ എത്രത്തോളം. ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്കും ഇടതുപക്ഷത്തിനും ഇടയിലെ ഒത്തുതീര്‍പ്പിന്റെ പാലമായിരുന്നു ജൊസഫ് ഗ്രൂപ് എന്ന് ചിലരൊക്കെ പറയാറുണ്ട്‌. അതില്‍ വലിയ യുക്തിയൊന്നും ഞാന്‍ കാണുന്നില്ല. ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ ഇടതുപക്ഷത്തോട് പ്രത്യേകിച്ച് സി.പി.എമ്മിനോട് പുലര്‍ത്തിപ്പോന്ന മനോഭാവത്തിനു ജോസഫിന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടും പ്രവര്‍ത്തനം കൊണ്ടും കാര്യമായ വ്യത്യാസങ്ങളൊന്നും വരുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ക്രിസ്ത്യാനികളിലെ ഒരു ന്യുനപക്ഷം , കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടികളുടെ രൂപീകരണ വേളയില്‍ തന്നെ , ആ പ്രസ്ഥാനത്തോട് അടുപ്പം വച്ച് പുലര്‍ത്താന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് തികച്ചും വ്യക്തിപരമായ ആദര്‍ശങ്ങളുടെയും , ആ പ്രത്യശാസ്ത്രം മുന്നോട്ടു വെക്കുന്ന ആശയങ്ങളിലെ ആകര്‍ഷണീയത കൊണ്ടും മാത്രമാണ്. അവരാകട്ടെ അക്കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ സംഘടിത മതത്തില്‍ നിന്നും പുറം തള്ളപ്പെട്ടവരും ആയിരുന്നു. എന്നാല്‍ അവരുടെ പിന്‍ഗാമികള്‍ തങ്ങളുടെ അച്ഛനോ, മുത്തച്ചനോ, അമ്മാവന്മാരോ ചെയ്ത പിഴവിന് വലിയ തോതില്‍ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തു മതത്തിന്റെ കര്‍ശനമായ നിയന്ത്രണങ്ങളില്‍ ഭയന്ന് വിറച്ചു വളര്ന്നവരും ആയിരുന്നു. ജൊസഫ് എന്നല്ല അതിലും വലിയ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ ശ്രമിച്ചാലും ക്രിസ്തീയ ഭൂരിപക്ഷത്തെ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ നടത്താന്‍ സാധിക്കും എന്ന് പറയുന്നത് അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ വാദമാണ്. പള്ളിയും മത പൌരോഹിത്യവും പറയുന്നതിനപ്പുറത്തു അവര്‍ക്കെന്തു രാഷ്ട്രീയം? പള്ളിയുടെയും പുരോഹിതന്മാരുടെയും കൂറ് വലതുപക്ഷത്തോട് ആയിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം കേരളത്തിലെ തൊണ്ണൂറ്റി അഞ്ചു ശതമാനം ക്രിസ്ത്യാനികളും ആ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തില്‍ തന്നെ ഉണ്ടുറങ്ങി ജീവിക്കും. അതുകൊണ്ട് ജോസഫുമായുള്ള ഈ കണ്ണ്പൊത്തിക്കളി ഇനി മതിയാക്കാം എന്നത് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പുതിയ നിലപാടായിരിക്കാം.

അവിയല്‍ക്കറിയില്‍ അലിയാതെ കിടക്കുന്ന പയര്‍ക്കഷണം ആയിരുന്നു സത്യത്തില്‍ ഇടതു കൂട്ടായ്മയില്‍ ജോസഫും ഗ്രൂപ്പും. അവര്‍ പുറത്തു പോകുന്നതോട് കൂടി സെകുലര്‍ രാഷ്ട്രീയ മൂല്യത്തിന്റെ കുടികിടപ്പവകാശം ഇടതു മുന്നണിക്ക്‌ പൂര്‍ണ്ണമായും പതിച്ചു കിട്ടുകയാണ്. എന്തൊക്കെ മതേതരത്വം പറഞ്ഞാലും കേരള കൊണ്ഗ്രസ്സുകാര്‍ വര്‍ഗീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ തന്നെയാണ്. മുസ്ലിം ലീഗ് ഇതു കാരണത്താല്‍ ആണോ സി.പി.എമ്മിന് തൊട്ടു കൂടാത്തവര്‍ ആകുന്നതു , അതെ കാരണങ്ങള്‍ കേരള കൊണ്ഗ്രസ്സുകളുടെ കാര്യത്തിലും നില നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ കാര്യം വരുമ്പോള്‍ വര്‍ഗീയത ആരോപിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു എന്ന് മാത്രം. രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച കാലം മുഴുവന്‍ പള്ളിക്കും പട്ടക്കാരനും അവരുടെ ആശയാദര്‍ശങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടി പരിപൂര്‍ണ്ണമായും ഉഴിഞ്ഞു വെക്കപ്പെട്ടതാണ് മാണിയുടെയും, ജോസഫിന്റെയും മറ്റും ജീവിതം. അതങ്ങനെ ആയി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നത് മാധ്യമങ്ങളില്‍ ഭൂരിപക്ഷവും അവര്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന മതത്തിന്റെ സ്വാധീന വലയത്തില്‍ ആയതിനാലും, അല്ലാത്തവയെ വലതുപക്ഷ മൂല്യങ്ങള്‍ ഭരിക്കുന്നതിനാലും ആണ്. ജോസഫിന്റെ കൂറ് മാറ്റത്തിന് പിന്നിലും മതത്തിന്റെ ശക്തമായ ചരടുവലികള്‍ നടന്നതായി മനസ്സിലാക്കണം. മതം കൊണ്ട് കളിക്കുന്നവരെ വര്‍ഗീയ പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌ ഒരിക്കലും തെറ്റാവില്ല. ഒരു പക്ഷെ മുസ്ലിം ലീഗിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ വര്‍ഗീയ നിറം പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്നത് ഈ കുഞ്ഞാടുകളുടെ ദേഹത്ത് ആണെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം.

യു.ഡി.എഫിന് അകത്തും ജോസഫിന്റെ വരവ് പൊട്ടിത്തെറികള്‍ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാണി അതിശക്തമായി അമരത്ത് നിന്ന് നിയന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും വഞ്ചി ഒരു കരയ്ക്കടുപ്പിക്കാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല. കേരള കൊണ്ഗ്രസ്സുകളുടെ ഈ ഏകീകരണം മധ്യ തിരുവിതാംകൂറിലെ തങ്ങളുടെ പ്രസക്തി നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തിക്കളയുമോ എന്ന ഭയം കൊണ്ഗ്രസ്സിനെ അലട്ടുന്നുണ്ട്. കൊണ്ഗ്രസ്സിനെ മാത്രമല്ല മുന്നണിയിലെ മറ്റു പലരെയും ഇത് ആശങ്കപ്പെടുതുന്നുണ്ട്. ഏതായാലും ജൊസഫ് ഇടതുമുന്നണി വിട്ടു കഴിഞ്ഞു. മാണിയുമായി ഏതു നിമിഷവും ലയിച്ചു കളയാം എന്ന് വിചാരിച്ചു ഒരുമ്പെട്ടിറങ്ങിയ ജൊസഫ് ഇപ്പോള്‍ ആകെ വിഷണ്ണന്‍ആണ്. ഒടുവില്‍ ഇല്ലത്ത് നിന്നും പുറപ്പെട്ടു അമ്മാത്ത് എത്താത്ത അവസ്ഥ തനിക്കു വന്നു പിണയുമോ ? കാത്തിരുന്നു കാണാം ജോസഫേ ..... അല്ലാതെന്തു പറയാന്‍?